Azalia Schlippenbacha

Nazwa łacińska: 

Rhododendron schlippenbachii Maxim.

Zdjęcie główne: 
Opis rośliny: 

 

Występowanie: Chiny - Liaoning, śr. Japonia, Półwysep Koreański, Rosja - Sachalin, Kraj Amurski, na wysokości do 800 m n.p.m., na nadmorskich zboczach, w jasnych brzozowo-dębowych lasach. W uprawie jest to mały, luźno ugałęziony krzew osiągający 0,5-1,5 m wysokości, w ojczyźnie do 4-5 m. Pędy ma krótkie, sztywne. Sezonowe, charakterystyczne liście dorastają do 4-10 × 2,5-5 cm, są odwrotnie jajowate i skupione po 5 na końcach krótkich pędów. Jesienią pięknie przebarwiają się na różowo, karminowo i żółto. Kwiaty rozwijają się dość wcześnie, w IV/V wraz z liśćmi, są największe wśród "dzikich" azalii, osiągają 5-8 (17) cm śred., są lejkowatodzwonkowate do szerokokulistych, białe (dawniej Rh. schlippenbachii f. albiflorum), delikatnie jasnoróżowe lub ciemnoróżowe z purpurowymi cętkami w gardzieli, o płatkach jajowatych, okrągłych lub zaostrzonych. Kwiaty skupione są po 1-2, czasem po 10 na końcach jednorocznych pędów. Ta oryginalna, ciągle jeszcze mało popularna azalia, jest u nas mrozoodporna (-29 °C), mało wymagająca w stosunku do gleby, ale światłolubna (!). Ma dużą zdolność regeneracyjną z pędów odroślowych. nazwę gatunkową nadano ku czci rosyjskiego oficera marynarki i podróżnika barona Aleksandra von Schlippenbacha, który odkrył te azalię w 1854 r. podczas wyprawy na Półwysep Koreański na fregacie "Pallada". Azalia Schlippenbacha jest też narodowym kwiatem Korei i gatunkiem zagrożonym na stanowiskach naturalnych, dlatego ujętym w "Czerwonej księdze ZSRR" (1984). 

 

WYSTĘPOWANIE: Daleki Wschód, Półn. Chiny, Korea, Japonia