Berberys brodawkowaty

Nazwa łacińska: 

Berberis verruculosa Hemsl.et Wils.

Zdjęcie główne: 
Opis rośliny: 

 
Krzew zimozielony, wysokości do 1 m, gęsty, szeroko kopulasty, bardzo regularny. Gałązki przewieszające się łukowato. Młode pędy pokryte drobnymi brodawkami, ciernie krótkie od 1 do 2 cm długości. Liście małe (do 2,5 cm długości), sztywne, blaszkowate, z wierzchu zielone i błyszczące, od spodu sinozielone, drobne, eliptyczne z podwiniętym brzegiem, tylko z 2-4 kolcami z każdej strony. Kwiaty złocistożółte, zwisające wzdłuż gałązek na dość długich szypułkach. Owoce wydłużone, ciemnogranatowe, pokryte sinym nalotem. Stosunkowo wytrzymały na niskie temperatury (takie są tylko zimozielone berberysy pochodzące z Chin), ale u nas marznie w surowsze zimy i źle regeneruje. Polecany tylko dla okolic o łagodnych zimach i przy starannym zabezpieczeniu na zimę. W Arboretum Wirty uprawiany od wielu lat i podczas surowych zim marznie do granicy śniegu, gdyż nie jest zabezpieczany osłonami. Po ścięciu martwych gałązek jednak regeneruje, ale kolejno występujące po sobie ostre zimy powodują zmniejszanie rozmiarów krzewów. Berberysy, szczególnie zimozielone łatwo krzyżują się między sobą, co często ma miejsce w ogrodach botanicznych i arboretach. Stąd trudno tu o czyste gatunki, po które należy sięgać do naturalnych stanowisk. Berberys brodawkowaty rozpowszechniony został w Polsce przez Arboretum Kórnickie.
WYSTĘPOWANIE: Zach. Chiny